woensdag 1 mei 2013

Tussen kroningslied en de dag van de wederkomst die je wist dat zou komen.

30 april 2013 was de dag waarop Willem Alexander de troon overnam van zijn moeder. Op 28 januari jongstleden deelde de toenmalige koning Beatrix aan het Koninkrijk der Nederlanden mee, dat zij zou abdiceren. Voor koning Willem Alexander was het al een jaar bekend en tegelijk wist hij, dat eens die dag zou komen.

Dit weten is verwoord in het Koningslied, dat door John Ewbank met behulp van alle Nederlanders is geschreven. “De dag die je wist dat zou komen is eindelijk hier”. Het is een zin geworden waar na de publicatie van het lied veel over gesproken is en die gebruikt is om zaken humorvolle neer te schrijven.
Zo kwam ik het volgende tegen:

  • De inschattingsfoutje die je wist dat zou komen
  • Het shirt die je wist dat zou komen! Wil je 'm winnen?
  • Nou, Bram. De dag die je wist dat zou komen is eindelijk hier.
  • De ingreep waarvan je wist dat die zou komen: Minister van Onderwijs wil taalfouten uit Koningslied
  • De zondag die je wist dat zou komen. K(r)oningsviering in Barneveld!
  • Op de dag voorafgaand aan de dag die je wist dat komen zou, kun je op de Nederlandse snelwegen nog goed doorijden. Om 07.00 uur filevrij.
  • De dag die je wist dat zou komen dat ik niet meer de belangrijkste man in het leven van mijn dochter ben
  • De dag die je wist dat zou komen is eindelijk klaar
  • De dag die je wist dat zou komen is eindelijk voorbij.
  • Daar sta je dan. De kater die je wist dat zou komen is eindelijk hier.
  • Daar ga je dan. De nacht voor de dag die je wist dat zou komen
  • De werkdag die ik wist dat zou komen
  • De dag die je wist dat ging komen nĂ¡ de dag die je wist dat ging komen, is eindelijk hier
  • De dag die je wist dat zou komen is voorbij, nu weer lekker aan 't werk.
  • Het "die je wist dat zou komen" wordt een blijvertje. De uitdrukking van het jaar 2013. Daarvoor verdient Ewbank toch wel een lintje.

De zin en alle afgeleidde zinnen veronderstellen de zekerheid van een dag die komt. Mij schieten dan woorden in gedachten uit de brief van Jacobus. In dit Bijbelboek staat: u, die niet weet wat er morgen gebeuren zal, want hoe is uw leven? Het is immers een damp, die voor een korte tijd verschijnt en daarna verdwijnt. Het is een tekst die ons duidelijk maakt, dat het lang niet altijd zeker is, dat wij die dag zullen beleven, waarvan wij denken, dat die komt. Het menselijk leven is maar broos. Het roept gedachten op aan teksten die wel bij begraafplaatsen staan. Momento mori (gedenk te sterven). Hodie mihi cras tibi (Heden ik, morgen gij).

Toch zie ik uit naar die Dag van die ik weet, dat die zal komen. Hetzij bij leven of bij sterven, maar door Gods genade in Jezus Christus zal ik eens de dag meemaken waarop de Heere Jezus wederkomt op de wolken. Het is een dag waarvan ik zeker weet, dat die komt en waarnaar ik reikhalzend uitzie. Van die dag wil ik getuigen en zingen, opdat heel Nederland en heel de wereld weet zal hebben van die dag en er met vreugde naar uitziet. Want zoals Jezus ten hemel gevaren is, zo zal Hij ook weerkomen. Dan zal Hij de levenden en de doden oordelen en het Koninkrijk van God op de nieuwe aarde vestigen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen